I'm caught between goodbye and I love you - Chapter 3

“Gabi na pala, Martin. Umuwi na tayo.”

Akmang tatayo na ako mula sa pagkakaupo ng pigilan ako ni Martin. Hinawakan n’ya ako sa braso.

“Bakit ba umiiwas ka ‘pag love life mo na ang pinag-uusapan natin, Ma’am?”

Sinulyapan ko muna ang kamay n’yang nakahawak sa braso ko bago ako muling tumingin sa mukha n’ya.

“Hindi ako umiiwas, Martin. Inaantok na kasi ako, eh.” Pag-si-sinungaling ko. Pero ang totoo, tama s’ya. Umiiwas nga akong mapag-usapan ang tungkol sa love life ko.

Ayaw ko nang maalala pa ang nakaraan. Ayaw ko nang maalala pa na minsan na akong nasaktan ng dahil sa pag-ibig.

“Bitiwan mo ako.”

“Magkuwentuhan pa tayo. Bibili pa ako ng fish balls at kikiam. Gusto mo pa?”

“Ayoko na! Please, Martin, gusto ko ng umuwi.” Nagsimula ng uminit ang ulo ko. Sa lahat, ayaw ko pa naman ng makulit. Ayaw kong pinipilit ako sa isang bagay na ayaw kong gawin.

Binitiwan n’ya ang braso ko. Halatang nagulat s’ya sa inasal ko. Alam kong napansin n’ya ang inis sa tinig ko.

“I’m sorry, Miss Jen.” Tumayo na s’ya. “Okay. Let’s go home.”

Napabuntong-hininga ako. Gusto kong humingi ng pasens’ya dahil sa pag-su-sungit ko sa kanya, pero mas minabuti kong manahimik na lang. Baka kasi kulitin na naman n’ya ako. Much better na isipin na lang n’ya na naiinis talaga ako.

“Ella, si Martin?”

“Ayieee... baka magka-in-love-an kayong dalawa, ha.” Tatawa-tawang biro sa akin ng kapatid ko.

“Luka-luka!”

“Maaga s’yang umalis, ate Jen.” Si Jeff ang sumagot sa tanong ko. Bunsong kapatid namin ito ni Ella. “Pero may iniwan s’ya para sa’yo,”

“Ayieee!” nag-duet pa ang mga kapatid ko sa panunukso sa akin.

“Huh? Para kayong mga ewan,”

Nagtungo ako sa kusina. Tulad ng dapat asahan, may nakahain na namang breakfast sa mesa. Simula ng tumira sa amin si Martin, bihira na akong makapag-prepare ng almusal. Mas maaga kasi s’yang gumigising kesa sa akin.

Subalit, hindi ang breakfast ang pumukaw sa aking atensiyon kundi ang isang bungkos ng pulang rosas sa ibabaw ng mesa.

“Para kanino ‘to?” nilingon ko ang dalawa kong kapatid na tila ba kilig na kilig sa aking likuran.

“Para sa’yo.” Sagot ni Jeff.

“Jamella, Jefferson, ‘wag n’yo akong pag-trip-an, ha? Wala akong planong makipaglaro sa inyong dalawa.” Ugali ng dalawa kong kapatid ang badtrip-in ako lalo na sa umaga. Hindi ko alam kung bakit tuwang-tuwa sila pag na-ha-high blood ako dahil sa galit. Gusto na yata akong mamatay ng mga kapatid ko.

“Para sa’yo talaga ‘yan, Jen.” Naupo si Ella sa tabi ko. “Binili ‘yan ni Martin kanina. LQ ata kayong dalawa kagabi, eh.”

“LQ ka d’yan! Kayong dalawa, tigilan n’yo nga ‘yong panunukso n’yo sa aming dalawa ni Martin ha. Ayaw kong may makarating na kahit anong hindi magandang balita kay Jessica.” Seryosong saway ko sa dalawa kong kapatid.

“Eh, kasi naman ate, sobrang sweet sa’yo ni kuya Martin.” Naupo si Jeff sa tapat ko. “Kung wala nga lang s’yang girlfriend, iisipin namin ni ate Ella na may gusto s’ya sa’yo,”

“Tama si Jeff, Jen. Kapansin-pansin kaya ‘yong pagiging sweet ni Martin sa’yo. Samantalang sa akin, hindi naman s’ya sweet.” Napa-bungisngis pa si Ella dahil sa huli n’yang sinabi.

“Aha! Sabi ko na nga ba, pinagpapantasyahan mo rin si kuya Martin, eh.”

“Hindi ‘no!” mariing tanggi ni Ella, sabay batok kay Jeff.

Nagharutan ang dalawa kong kapatid sa harapan ko, pero wala akong pakialam sa kanila. Iba ang laman ng isip ko. Pati pala ang mga kapatid ko, napapansin din nila ang pagiging sweet sa akin ni Martin.

Actually, pansin ko na rin ‘yon, pero dini-deadma ko lang. Ayaw ko namang mag-isip ng kung ano patungkol sa pinapakita ni Martin. Baka sadyang gano’n lang talaga ang ugali n’ya.

Mabait s’ya at maalaga. Sobra. Kung umasta nga s’ya, parang girlfriend n’ya ako. Madalas na s’ya ang naghahanda ng almusal namin ng mga kapatid ko, pinipilit n’ya akong kumain ‘pag ayaw ko, palagi n’ya akong sinasamahang mag-grocery at higit sa lahat, palagi s’yang nasa tabi ko para patawanin ako sa tuwing may problema at nalulungkot ako.

No wonder kung bakit mahal na mahal s’ya ni Jessica. Kasi kahit naman siguro sino, mahuhulog talaga sa kanya dahil sa ugaling ipinapakita n’ya. S’ya ‘yong tipo ng lalaking hindi mahirap mahalin.

Teka lang, ano ba ‘tong iniisip ko?

Next Chapter